zaterdag 17 december 2011

Brandende voeten bij diabetes

Bij diabetes komen brandende voeten vaak voor. Dat komt omdat de zenuwen, en dan vooral de dunne vezels, de weg kwijt zijn door de suiker in het bloed. De zenuwen raken daarvan in een soort overspannen staat en gaan constant zinloze pijnsignalen afgeven. Die pijnsignalen lopen dan naar de pijncentra in de hersenen en die geven je het gevoel dat je voeten constant in brand staan. Of dat je door een brandnetel veld gelopen hebt. Of op prikkeldraad loopt. Of andere onplezierige sensaties.

Daar kan wel wat aan gedaan worden. Ook zonder dat je suf of een zombie wordt. Bizar genoeg zullen veel dokters eerst je middelen voorschrijven die wel pijnstillend zijn, omdat ze de zenuwen lam leggen, maar helaas worden dan ook de zenuwen in je bol lam gelegd, met als gevolg een zombie gevoel.

Dat hoeft niet!

Wij hebben gemerkt dat je patienten met diabetes en brandende voeten heel goed kan helpen, zonder nare bijwerkingen met drie middelen:

1. Met Normast, een middel op basis van een lichaamseigen pijnstiller en ontstekingsremmer, die de zenuwen tot rust brengt en zorgt dat de micro ontstekingen die bij diabetes een rol spelen geremd worden.
2. Met alfa liponzuur, een lichaamseigen zenuwbeschermende stof, en met
3. Pijnstillende cremes op basis van middelen zoals amitriptyline en gabapentine.

Dit drieluik haalt veel patienten met diabetische pijnlijke brandende voeten uit de rode cijfers.

Normast en alfaliponzuur zijn simpel via het internet bij www.ergomax.nl te bestellen (Normast twee maal daags 600 mg en alfaliponzuur (Glucorell) drie maal 100 mg.

De pijnstillende cremes kan je dokter voor je aanvragen door een email te sturen naar infoo@neuropathie.nu

zaterdag 30 april 2011

Branderige voeten en polyneuropathie

Brandende of branderige voeten, ook wel aangeduid met de Engelse term Burning Feet, is een neuropathisch pijnsyndroom dat gekarakteriseerd wordt door pijnlijke, brandende voeten. Dit hadden jullie vast al zelf bedacht! In die voeten is er naast de brandende sensaties ook vaak van allerlei anders te voelen, pijnlijke sensaties die dokters paresthesieën noemen. Brandende voeten zijn vaak een onderdeel van een andere ziekte, maar het kan ook op zichzelf bestaan. Als het onderdeel van andere aandoeningen is, gaat het dan meestal om een sensibele polyneuropathie of een zogenaamde dunne vezelneuropathie (DNV). 

Brandende voeten: van Candida tot slechte schoenen 

Brandende voeten komen vooral veel voor bij oudere mensen. De ernst van de branderigheid kan nogal variëren, soms alleen een lichte irritatie, soms hele heftige pijn. Brandende voeten kunnen tijdelijk zijn. Soms ligt de oorzaak voor de hand, zoals bij huid-irriterende stoffen of slecht passende schoenen of een schimmelinfectie (het zwemmerseczeem, of Candida).

En brandende voeten bij polyneuropathie 

Maar in het merendeel van de gevallen komen brandende voeten voor bij diabetische neuropathie, bij de zogenaamde CIAP of bij andere vormen van polyneuropathie.
Er is ook nog een erfelijke vorm van brandende voeten beschreven die zogenaamd autosomaal dominant overerft en die waarschijnlijk tot de groep van hereditaire sensibele en autonome neuropathieën (HSAN) behoort.
Tenslotte bestaat er de zogenaamde beklemmingsneuropathie van een zenuw naar de grote teen, het zogenaamde tarsale tunnelsyndroom dat ook brandende voeten kan veroorzaken. Dan zit een zenuw in de knel, bijvoorbeeld bij de tenen of bij de enkel. 

Brandende voeten

Neuropathische zenuwpijn: Klachten bij een Axonale neuropathie en de resultaten van de behandeling ervan in het behandelcentrum voor neuropathie te Soest, door behandelend arts prof.dr. Jan M. Keppel Hesselink. Hier eerst een interview met een patient die veel last had van brandende voeten:



Causalgie is afkomstig van het Griekse woord kausos dat hitte betekend en algos, pijn. Hete pijn dus. Branderigheid. Branderigheid of causalgie is een een symptoom dat aanwezig is bij een beschadiging van zenuwen, meestal van de grote zenuwen in de arm of het been (nervus medianus, plexus brachialis of nervus ischiadicius).

De pijn is brandend van karakter, oppervlakkig gelokaliseerd en continu aanwezig, waarbij behalve de continue spontane pijn ook abnormale en heftige pijnreacties optreden bij het aanraken van het getroffen ledemaat. Het pijnlijke gebied kan zich over het gehele getroffen ledemaat uitbreiden. De intense pijn is voor het eerst beschreven na oorlogsverwondingen aan de zenuwen in 1872 door de Amerikaanse neuroloog Silas Weir Mitchell (1829-1914) Meestal gebruikt met het woord causalgie voor het syndroom dat vroeger Sudeckse atrofie genoemd werd. Wij gebruiken het hier in meer algemene zin als symptoom.

Brandende-voeten: Brandende vagina en vulva behandelen

Brandende-voeten: Brandende vagina en vulva behandelen: "Ernstige jeuk en pijn vaginaal en vulvair door een soort ontstekingsachtige kankervorm met de naam lichen planus bij een 80plusser. Pijn en ..."

Brandende vagina en vulva behandelen

Ernstige jeuk en pijn vaginaal en vulvair door een soort ontstekingsachtige kankervorm met de naam lichen planus bij een 80plusser. Pijn en jeuk in de vagina bestond al 25 jaar, werd door een aantal gynaecologen en dermatologen zonder resultaat behandeld met allerlei lokale cremes en smeersels, totdat wij palmitoylethanolamide tabletten en vaginale palmitoylethanolamide gel, Saginil toepasten. De vaginale jeuk en de pijn zijn nu aan het verminderen, 50% minder, de patiente is niet meer vrijwel suicidaal en klom zelfs weer op de fiets. Na het ophogen van de doseringen verdween de vaginale pijn en de branderigheid zelfs geheel.
Lichen planus dienen we op te vatten als een ontstekingsreactie in de huid, het kan een jeukende uitslag geven, met paarsrode bultjes, alsmede pijn. De bultjes kunnen ook gezien worden op de armen en benen. Vooral bij vrouwen worden ook wel afwijkingen gezien ter plaatse van het mondslijmvlies. Dan zijn er witte streepjes op het wangslijmvlies te zien en rood en makkelijk kwetsbaar tandvlees (gingivitis). Er kunnen daarnaast afwijkingen zijn op de schaamlippen (ingang vagina) en de vagina zelf, en zelfs hogerop richting baarmoeder. Patiënten met een vulvaire lichen planus zullen soms ook in de mond tekenen vertonen van lichen planus. Palmitoylethanolamide is een nieuwe therapeutische mogelijkheid om de pijn en de auto-immuun-getriggerde ontsteking te moduleren en te remmen. Dat komt o.a. omdat het de pathologisch ontspoorde mestcellen stabiliseert.
Omdat Normast een lichaamseigen stof is, die in principe dus (vrijwel) geen bijwerkingen heeft, en het ook zo goed werkzaam is, is het voor veel patiënten veel prettiger om in te nemen dan bijvoorbeeld Lyrica en dat soort chemische middelen.

Hoe beginnen met Normast?

Om het lichaam meteen goed te voorzien van deze lichaamseigen pijnstiller, zijn er kleine zakjes, sachets, ontwikkeld met poeder, dat je twee maal per dag onder je tong kan laten smelten. Het poeder waarin Normast wordt dan direct door het mondslijmvlies opgenomen in het bloed, en kan zo goed inwerken op de pijnplekken waar het nodig is. In die eerste verpakking zitten twintig van die kleine zakjes, zodat je er 10 dagen mee kan doen.

Daarna stap je over voor een maand ongeveer om 600 mg tabletten, daar neem je er dan weer 2 van per dag. Die zitten in doosjes van 20 stuks.

Meestal merken mensen met pijn dat de pijn minder wordt tussen de 2de en de 5de week.

Daarna, als je goed reageert is het handig om de dosis wat te verminderen, en dan twee tabletten van 300 mg te nemen.

De Normast is zoals gezegd een lichaamseigen stof, en tot nu toe zijn er in de literatuur geen bijwerkingen van betekenis gevonden. Ook hebben we geen negatieve interacties tussen Normast en andere pijnstillers of medicijnen gevonden.




Brandende voeten en behandeling met een bijzondere creme: Algonerv


Algonerv® is een nieuwe, pijnstillende creme met twee werkzame stoffen: een lage dosis van capsaicine, een bekend antipijn middel op basis van rode peper, en een innovatieve stof die makkelijk door de huid dringt en daar waar de pijn zich manifesteert zich splitst in een lichaamseigen pijnstillende en ontstekingsremmende stof met de mooie naam palmitoylethanolamide.
Adelmidrol is een heel bijzondere stof op basis van deze lichaamseigen pijnstiller en ontstekingsremmer. Dat wil zeggen dat onze eigen lichaamscellen deze pijnstillende en ontstekingsremmende stof zelf maken in geval van pijn en ontsteking. Alleen bij ernstige pijnen, zoals bij neuropathie, wordt er veel te weinig van gemaakt. Dan kunnen we nu dus het lichaam helpen door deze creme op de huid aan te brengen. De meeeste van onze patienten merken dan dat de pijn relatief snel minder wordt. Maar soms moet je toch wel even daarop wachten, en een paar dagen smeren, of het voedingssupplement Normast toevoegen aan de pijnstilling. Dit laatste is een pil op basis van die lichaamseigen stof. Dus je behandelt je pijn dan van buiten met de creme EN van binnen met de pil.

Pijnstillende werking van Algonerv® creme 

De pijnstillende creme met Adelmidrol is dus tot stand gekomen doordat twee moleculen van dat palmitoylethanolamide aan elkaar gekoppeld zijn. Om de pijnstillende werking nog verder te versterken is er een tweede actieve stof aan deze creme toegevoegd. Dat is een stof die in rode pepers zit, met de naam capsaicine.

Capsaicine heeft een heel bijzondere pijnstillende werking op zichzelf, en het prikkelt de zenuwen een beetje, zodat ze, vreemd genoeg, de pijnprikkels wat minder door gaan geven.[1][2][3] Wel moet je goed je handen wassen na het insmeren van de pijnlijke plekken met deze creme, want de rode peper bestanddelen wil je niet in je ogen krijgen.


Adelmidrol in Algonerv creme wetenschappelijk onderzocht


Adelmidrol is een heel bijzondere stof, die goed in de huid doordringt en daar zijn pijnstillende en ontstekingsremmende werking dan kan uitoefenen.
Aldelmidrol blijkt uit onderzoek bij kinderen met vervelende ontstoken huid, met pijn en jeuk zinvol en veilig te zijn.[4] Bij dieren blijkt Adelmidrol ook duidelijk onstekingen te verminderen. In een dierproef met adelmidrol werd gezien dat Adelmidrol een uitgelokte onsteking duidelijk kan verminderen.[5] Honden met ernstige ontstoken tanden hadden ook veel baat bij de behandeling met adelmidrol; de ontsteking werd stukken minder.[6]

In een artikel uit 2008 werd over dit middel geschreven: 


Recently, a new drug containing PEA has been approved by the Food and Drug Administration* for the treatment of dermatitis; moreover, a recent pilot study aimed to assess the efficacy and safety of the twice daily application of a topical emulsion contain- ing 2% Adelmidrol, a PEA analogue, in 20 paediatric patients suffering from atopic dermatitis. This study showed an 80% increase in symptom resolution (51) via the inhibition of NGF release from mast cells.  
*We nemen aan de Italiaanse overheid wordt hiermee bedoeld.

(Cannabinomimetic Control of Mast Cell Mediator Release: New Perspective in Chronic Inflammation, by D. De Filippis, A. D’Amico and T. Iuvone; Journal of Neuroendocrinology 20 (Suppl. 1), 20–25 )

Hier een voorbeeld van een patient met brandende voeten die deze Algonerv creme voorgeschreven kreeg:




Brandende voeten optimaal behandelen

Brandende voeten komen veel voor bij allerlei vormen van polyneuropathie. Dat komt omdat de zenuwen de weg kwijt zijn geraakt en in het wilde weg pijnsignalen doorgeven. De behandeling met klassieke middelen zoals gabapentine en amitriptyline geeft vaan veel bijwerkingen. Er zijn wegen om brandende voeten optimaler te behandelen, met bijwerkingen arme supplementen en cremes. De beste combinatie in onze ervaring is het lichaamseigen supplement Normast, samen met een creme waarvanuit eveneens een lichaamseigen stof vrijkomt, Algonerv.

Hier een mooie voorbeeld van een pijnlijke, brandende voetenprobleem door de neuropathie met de naam CIAP en de effecten van Algonerv creme:

maandag 28 maart 2011

Ernstige pijn aan de benen, geen beurs meer kunnen draaien en Normast

De volgende patient met heftige neuropathische pijn had zo veel pijn dat hij niet meer kon staan op de beurs, en dat was onderdeel van zijn werk. Na de behandeling met oa. palmitoylethanolamide nam de pijn met meer dan 50% af, en nu al maanden en maanden, en kon hij ook qua werk weer veel beter functioneren!

donderdag 29 juli 2010

Neuropathische pijn: veel problemen!

Neuropatische pijn werd kortgeleden, in 2010, nog eens uitgebreid besproken door een international groep experts op dit gebied. Die auteurs behoren tot een speciale groep van pijnexperts, de NeuPSIG, waar wij ook lid van zijn, en zij geven aan dat patienten die neuropatische pin hebben, veelal een duidelijke vermindeeing van de kwaliteit van leven hebben, en voor zichzelf en de maatschappij erg duur zijn, op het gebied van ziektekosten en verzuim kosten.


Een ander belangrijk aspect is, dat patiënten moeilijk te behandelen zijn, en dat wordt ook pijnlijk duidellijk binnen de klinische studies. Daar worden vaak vele honderden patiënten ingesloten, en na een adequate behandelduur blijkt dan uiteindelijk slechts minder dan de helft reageert om de pijnbehandeling, en dan is die reactie zelfs nog maar partieel. Daarnaast hebben veel patiënten last van de bijwerkingen, en kunnen soms niet doorgaan met het innemen van pijnstillers die op zich wel werken, maar waarvan het gebruik door die bijwerkingen niet vol te houden is.

Bovendien, en dat is eigenlijk zot, blijkt dat patiënten die in principe goed behandeld worden, toch nog, ondanks die logische en goede behandeling nog redelijk veel pijn hebben. Dat alles geeft aan hoe moeilijk het is om neuropathische pijn goed te behandelen. Daarom hebben we ons speciaal toegelegd op dit gebied, en zien vrijwel uitsluitend patiënten met pijnlijke neuropathievormen.De experts van NeuPSIG geven ook aan dat het in de praktijk niet makkelijk is om de resultaten uit studies te gebruiken voor de praktijk, omdat er veel problemen kleven aan de meeste studies.

Een van de duidelijkste problemen is, dat het merendeel van de gepubliceerde studies de effectivitiet getest hebben van pijnstillende medicijnen in een periode die veelal korter is dan 3 maanden. Dat is niet zo hek zinvol, omdat neuropathische pijn een chronische aandoening is. Hoe patiënten dus reageren op lange termijn behandelingen is vrij onduidelijk. [1]

Neuropathische pijn: veel problemen!

Neuropatische pijn werd kortgeleden, in 2010, nog eens uitgebreid besproken door een international groep experts op dit gebied. Die auteurs behoren tot een speciale groep van pijnexperts, de NeuPSIG, waar wij ook lid van zijn, en zij geven aan dat patienten die neuropatische pin hebben, veelal een duidelijke vermindeeing van de kwaliteit van leven hebben, en voor zichzelf en de maatschappij erg duur zijn, op het gebied van ziektekosten en verzuim kosten.

Een ander belangrijk aspect is, dat patiënten moeilijk te behandelen zijn, en dat wordt ook pijnlijk duidellijk binnen de klinische studies. Daar worden vaak vele honderden patiënten ingesloten, en na een adequate behandelduur blijkt dan uiteindelijk slechts minder dan de helft reageert om de pijnbehandeling, en dan is die reactie zelfs nog maar partieel. Daarnaast hebben veel patiënten last van de bijwerkingen, en kunnen soms niet doorgaan met het innemen van pijnstillers die op zich wel werken, maar waarvan het gebruik door die bijwerkingen niet vol te houden is.

Bovendien, en dat is eigenlijk zot, blijkt dat patiënten die in principe goed behandeld worden, toch nog, ondanks die logische en goede behandeling nog redelijk veel pijn hebben. Dat alles geeft aan hoe moeilijk het is om neuropathische pijn goed te behandelen. Daarom hebben we ons speciaal toegelegd op dit gebied, en zien vrijwel uitsluitend patiënten met pijnlijke neuropathievormen.De experts van NeuPSIG geven ook aan dat het in de praktijk niet makkelijk is om de resultaten uit studies te gebruiken voor de praktijk, omdat er veel problemen kleven aan de meeste studies.

Een van de duidelijkste problemen is, dat het merendeel van de gepubliceerde studies de effectivitiet getest hebben van pijnstillende medicijnen in een periode die veelal korter is dan 3 maanden. Dat is niet zo hek zinvol, omdat neuropathische pijn een chronische aandoening is. Hoe patiënten dus reageren op lange termijn behandelingen is vrij onduidelijk. [1]

Diabetes type I en ernstige brandende pijn

De volgende patient had zeer ernstige pijn, bij een DM type 1. Lyricahielp niet. In het begin was de pijnscore een 9 op een schaal van 0 tot10. Nu na een paar maanden scoort hij nu een 2½, en is weer aan het reintegreren. Hier zijn verhaal.

Brandende voeten is zenuw pijn

Veel mensen begrijpen niet precies hoe voetenbrand nu ontstaat. Op de volgende video laten we jullie zien hoe dat in zijn werk gaat. 


Neuralgie of zenuwpijn. Dat is hoe we neuropatische pijn ook zouden kunnen noemen. Pijn die wordt veroorzaakt doordat de zenuwen niet meer goed functioneren. Deze neuralgie geeft je letterlijk de zenuwen. Soms kan je er zelfs niet meer goed door slapen.


Neuralgie heeft een aantal karakteristieken waaraan je kunt herkennen dat het inderdaad zenuwpijn is. Dat is belangrijk, omdat de behandeling van neuralgie een andere is dan de behandeling van bijvoorbeeld pijn door artrose.  1-3 procent van de mensen in onze westerse samenleving lijdt aan neuropathische pijn! Neuropathische pijn is de meest erge pijn die er is. En die pijn wordt slecht behandeld!

De oorsprong van het brandende voeten syndroom:het Syndroom van Grierson-Gopalan

Brandende voeten: het Syndroom van Grierson-Gopalan behandelen met Normast. 


Iedereen weet wat voeten brand is, of brandende voeten. Heel simpel een gevoel alsof je voeten in brand staan. Niemand weet dat brandende voeten ook wel heel mooi het Syndroom Grierson-Gopalan genoemd wordt. Dat schrijven we niet in de brieven aan de huisartsen, als we een patient onder behandeling hebben met brandende voeten hoor! Want ook wij hadden tot voor kort nooit van dit eponym gehoord! De eerste beschrijving van deze aandoening stamt uit het begin van de negentiende eeuw. Het eponym is zo onbekend, iedereen houdt het gewoon op het burning feet syndrome...


Wat ook onbekend is, is dat dit syndroom erg goed te behandelen is met het natuurlijke pijnstillende supplement Normast, eventueel aangevuld met de creme die eveneens een dergelijke pijnstillende stof bevat, Algonerv. Maar daarover later meer. Nu eerst wat over de brandende voeten zelf.


Brandende voeten of voetenbrand

Bij het brandende voeten syndroom spreek je in eerste instantie van een syndroom, omdat de oorzaak niet bekend is.[1] Er zijn veel verschillende oorzaken voor brandende voeten, en de meeste hangen samen met allerlei vormen van neuropathie. Ook kan het gevonden worden bij patienten met schildklier aandoenngen, reumatische artritis (RA) en suikerziekte.  Ook beklemmingen van de voetzenuw, in de zogenaamde tarsale tunnel kunnen aanleidingen zijn tot brandende voeten. Daarnaast is de dunne vezel neuropathie een bekende oorzaak. [2] Maar ook exotische aandoeningen, zoals afwijkingen in het ruggenmerg kunnen aanleiding zijn tot brandende voeten.[3]
Ook handen kunnen met de brand meedoen, en dan spreekt men van het ' hand-foot syndrome (HFS)' [4] De eerste beschrijvingen van brandende voeten waren beschrijvingen van sterk ondervoedde patienten.


Bronnen: de eerste beschrijving van het brandende voeten syndroom

Vermoedelijk was de oorzaak van het brandende voeten syndroom in India, waar het voor het eerst beschreven werd een andere als in het Westen bij ons. In een eponymen boek vonden we:
Burning pain and cramp-like discomfort on soles, tachycardia with exertion, sweating, and amnesia; caused by severe malnutrition. Condition occurs in India. Treatment is restoration of adequate caloric intake, yeast, and calcium. 
Daarmee lijkt het een avitaminose te zijn, van een of meerdere vitamines uit de vitamine B groep. Coluther Gopalan beschreef in 1946 The "burning feet syndrome."  in de Indian Medical Gazette, Calcutta, 1946, 81: 22-26. Grierson beschreef het meer dan 100 jaar eerder.
Behalve pijn en brandende voeten hadden die arme Indiase patienten ook last van veel zweten, spieren die in volume afnamen en soms oogproblemen. Vooral vrouwen tussen 20 en 40 werden toen aangedaan. Een andere arts, Page beschreef in die zelfde tijd deze fenomenen bij gevangenen. De Engelse arts J. Simpson gebruikte in 1946 de term brandende voeten voor het eerst voor soldaten die hongerdystrofie hadden.
Al met al is het syndroom met de moeilijke naam dus een heel bijzondere vorm van brandende voeten. Vrijwel alle patienten met brandende voeten tegenwoordig in ons land hebben duidelijk NIET dit syndroom. 


Orginele bronnen over brandende voeten 

J. Grierson. On the burning feet of natives. Transactions of the Medical and Physical Society of Calcutta, 1826, 2: 275-280.
C. Gopalan. The "burning feet syndrome." Indian Medical Gazette, Calcutta, 1946, 81: 22-26. Journal of the American Medical Association, Chicago, 1946, 131: 1177. 

Brandende voeten bij axonale neuropathie

Bij axonale neuropathie komen brandende voeten vaak voor. Deze patient vond ons centrum in het internet via het zoeken naar brandende voeten. Hier zijn verhaal op deze link.


Dat verhaal is behoorlijk herkenbaar voor CIAP patienten, vandaar dat we het hier met jullie delen.